فصلنامه علوم مدیریت ایران

فصلنامه علوم مدیریت ایران

بررسی روابط و اولویت بندی ابعاد و مولفه های مدیریت منابع انسانی سبز در راستای تقویت رفتارهای خودجوش سبز

نوع مقاله : مقاله استخراج شده از پایان نامه

نویسندگان
نرجس صیاد 1
مسعود حقیقی 2
رشید ذوالفقاری زعفرانی 3
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی – مدیریت منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره (مدیریت و حسابداری)، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن،
2 گروه مدیریت، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره (مدیریت و حسابداری)، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
3 استادیار، دانشکده علوم تربیتی و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی < واحد رودهن، رودهن، ایران
100/jiams.2026.8818.7714
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط و اولویت بندی ابعاد ومولفه های مدیریت منابع انسانی سبز جهت تقویت رفتارهای خودجوش زیستمحیطی انجام شد.روش مورد استفاده بخش کیفی تحلیل مضمون و ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه می‌باشد. جامعه آماری بخش کیفی20 نفر خبرگان دانشگاهی، متخصصان و مدیران منابع انسانی شهرداری شیراز می‌باشد که بانمونه‌گیری غیراحتمالی گلوله‌‌برفی،12نفرنمونه تا رسیدن به اشباع انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با کدگذاری انجام شد. جامعه آماری بخش کمی کارشناسان و کارمندان شهرداری شیراز به تعداد 7030 نفر بودند. با روش نمونه گیری احتمالی خوشه ای چند مرحله ای وفرمول کوکران 364 نفر کارکنان شهرداری شیراز(کارمندان و کارشناسان)به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته می باشد. روایی پرسشنامه با نظرات اساتید منابع انسانی تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ به میزان 958/0 برآورد شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های پرسشنامه، از آمار توصیفی و استنباطی و نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته‌های این پژوهش شامل 128 شاخص، 23 مولفه و 7 بعد شناسایی‌شده اولیه می‌باشد که 38 شاخص، 10 مولفه و 4 بٌعد پس از بررسی اساتیدمنابع انسانی تایید شد. در نهایت الگوی مورد نظر با توجه به مبانی نظری و مصاحبه ها ترسیم شد. یافته های این پژوهش حاکی از آن می باشد که «آموزش و توسعه سبز»، «عوامل ارزشی سبز»، «تعیین ملاک های سبز»، «دانش و مهارت سبز»، « مشاوره سبز»، « صرفه جویی در مصرف انرژی و منابع» و «کاهش ضایعات» نسبت به سایر ابعاد، مولفه ها و شاخص ها اولویت بیشتری دارند. این پژوهش می‌تواند در اجرا، پیاده سازی و توسعه شیوه‌های مدیریت منابع انسانی سبز جهت تقویت رفتارهای شهروندی سازمانی با رویکرد زیست محیطی در سازمان ها و نهادهای دولتی و بخش های خصوصی به ویژه شهرداریها اثرگذار باشد. این پژوهش به شیوه های مدیریت منابع انسانی و تحول در اقدامات سنتی آن نگاه نوینی دارد.
کلیدواژه‌ها
مدیریت منابع انسانی سبز
رفتار شهروندی سازمانی سبز
سبز
موضوعات

عنوان مقاله English

Examining relationships and prioritizing aspects and components of green human resource management in order to strengthen green spontaneous behaviors

نویسندگان English

narjes sayyad 1
masoud haghighi 2
rashid zolfagari zaferani 3
1 . Ph.D. student in Public Administration - Human resources management, Department of Public Administration, Faculty of Educational Sciences and Consulting (Management and Accounting), Islamic Azad University, Roudhan.Iran
2 Faculty of Educational Sciences and Consulting (Management and Accounting), Islamic Azad University, Roudhen, Iran.
3 Assistant Professor,Faculty of Education and Management,Islamic Azad University of Roudhan Branch, Roudhan ,Iran
چکیده English

The current research was conducted with the aim of investigating the relationships and prioritizing the dimensions and components of green human resources management to strengthen environmental spontaneous behaviors.The statistical population of the qualitative part is20university experts,specialists and human resource managers of Shiraz municipality, who were selected by non-probability snowball sampling,12samples were selected until saturation was reached.Data analysis was done by coding.The statistical population was a small part of experts and employees of Shiraz Municipality, numbering7030 people.364employees of Shirazmunicipality(employees and experts)were selected as a sample using the multi-stage cluster probability sampling method and Cochran's formula.The data collection tool is the quantitative part of the researcher-made questionnaire.The validity of the questionnaire was confirmed by the opinions of human resources professors and its reliability was estimated at0.958with Cronbach's alpha. Descriptive and inferential statistics and SPSS software were used to analyze the questionnaire data.The findings of this research include128 indicators, 23components and7dimensions initially identified, of which38 indicators,10components and4dimensions were confirmed after the review of human resources professors. Finally, the desired model was drawn according to theoretical foundations and interviews.Thefindings of this research indicate that"green education and development","green value factors","setting green criteria", "green knowledge and skills", green consulting", saving energy and resources"and "waste reduction"have more priority than other dimensions, components and indicators.This research can be effective in the implementation, implementation and development ofgreen human resource management practices to strengthen organizational citizenship behaviors withan environmental approach ingovernment organizations,especially municipalities.This research has a new look at human resource management methods and transformation in its traditional practices.

کلیدواژه‌ها English

Green human resource management
green organizational citizenship behavior
green
آقاجانی، حسنعلی، صمدی میارکلائی، حسین و صمدی میار کلائی، حمزه (1392). ارتباط رفتار شهروندی سازمانی و توانمندسازی روان شناختی کارکنان، مدیریت دولتی، دوره 5، شماره 2، 1-18.
جانعلی زاده قزوینی، مهدی، کفاش پور، آذر، رحیم پور، امیر و سامانیان، مصیب. (1399). رتبه بندی مولفه های مدیریت منابع انسانی سبز موثر بر عملکرد محیطی شهرداری مشهد (رویکرد تحلیل سلسله مراتبی). فصلنامه خط مشی گذاری عمومی در مدیریت، سال دوازدهم، شماره 41.
خالصی، نادر، قادری، اعظم، خوشگام، معصومه، برهانی نژاد، وحیدرضا و طرسکی، مهدی، (1389). رابطه ی رفتار شهروندی سازمانی و توانمند سازی کارکنان در مراکز بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران: مدیریت سلامت. 13(42). 82-75.
داوری، افشین، گودرزی، صمد، عسکری گندمانی، روح الله و صابری، علی. (1397). بررسی وضعیت موجود به کارگیری مدیریت منابع انسانی سبز در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران. مطالعات راهبردی ورزش و جوانان. دوره 18. شماره 45. 169-184.
سلطانی، لیلا. (1386). جایگاه شوراها در مدیریت منظر شهری، نشریه اینترنتی معماری منظر. ص1.
قیومی، عباسعلی؛ حاجیانی، ابراهیم و مرعشی شوشتری، سیده سیمین. (1393). بررسی تأثیر عدالت سازمانی بر رفتار شهروندی سازمانی در سازمان های فرهنگی. مجله مدیریت فرهنگی، 8(26)،1-12.
معتمدی برآبادی، سمانه، ملک نیا، رحیم، شایان، حمید، فرناندو آلمیدا گارسیا. (1399). آیا فاکتورهای جمعیت شناختی می توانند رفتارهای حامی محیط زیست طبیعت گردان را پیش بینی کنند، محیط زیست طبیعی، منابع طبیعی ایران، دوره 73، شماره2،صص382-369.
محمدی، حمیدرضا. پورکیانی، مسعود. سلاجقه، سنجر. صیادی، سعید. ملایی، حمیدرضا. (1398). طراحی الگو مدیریت منابع انسانی سبز با رویکرد توسعه پایدار سازمانی. دوماهنامه علمی-پژوهشی رهیافتی نو در مدیریت آموزشی. شماره 3. سال یازدهم.
 
References
Ari, engine, m.karatepe, Osman, rezapouraghdam, hamed & avci, turgay. (2020). A Conceptual Model for Green Human Resource Management: Indicators, Di erential Pathways, and Multiple Pro-Environmental Outcomes, sustainability, 12.
Arulrajah, A. A., Opatha, H. H. D. N. P., & Nawaratne, N. N. J. (2015). Green human resource management practices: A review. Sri Lankan Journal of Human Resource Management, 5(1).
Bhalla, R., & Mehta, P . (2016). Green HR: The essence for sustainability in the 21st century. International Journal of Human Resource Management and Research 6(1), 1-6.
Boiral, O. (2009), Greening the corporation through organizational citizenship behaviors. journal of Business Ethics, 87(2): 221-36.
Boiral, O.; Paillé, P., (2012), Organizational Citizenship Behaviour for the Environment: Measurement and Validation. J. Bus. Ethics, 109, 431–445.
Boiral, O., Talbot, D., & Paillé, P. (2015). Leading by example: A model of organizational citizenship behavior for the environment. Business Strategy and the Environment, 24(6), 532-550.
Borràs, S. (2017). “Rights of Nature to Protect Human Rights in Times of Environmental Crisis”. In Defending Human Rights and Democracy in the Era of Globalization (pp. 225-261).
Cherian, J., & Jacob, J. (2012). A study of green HR practices and its effective implementation in the organization: A review. International Journal of Business and Management, 7(21), 25–33.
Daily, B. F., & Huang, S. (2001). Achieving sustainability through attention to human resource factors in environmental management. International Journal of Operations & Production Management, 21(12), 1539–1552.
Daily, B. F., Bishop, J. W., & Govindarajulu, N. (2009). A conceptual model for organizational citizenship behavior directed toward the environment. Business & Society, 48(2), 243–256.
Jiang, K., Lepak, D. P., Hu, J., & Baer, J. C. (2012). How does human resource management infl uence organizational outcomes? A meta-analytic investigation of mediating mechanisms. Academy of Management Journal, 55(6), 1264–1294.
Mi et al. (2019) in their research titled "A new perspective to promote organizational citizenship behavior for the environment: The role of transformational leadership" introduced components A and B as components of green organizational citizenship behavior.
Norton, A. Thomas,l.parker, Stacey, zacher, Hannes & m.ashkanasy, neal, (2015), Employee Green Behavior: A Theoretical Framework, Multilevel Review, and Future Research Agenda, organization & environment, Volume 28, Issue 1.
Organ, D.W., & Konovsky, M. (1989). Cognitive versus affective determinants of organizational citizenship behavior. Journal of Applied Psychology, 74(14), 157-64.
Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Paine, J. B., & Bachrach, D. G. (2000). Organizational citizenship behaviors: A critical review of the theoretical and empirical literature and suggestions for future research. Journal of Management, 26(3), 513-63.
Raineri N, Paillé P. (2016), Linking corporate policy and supervisory support with environmental citizenship behaviors: The role of employee environmental beliefs and commitment. Journal of Business Ethics, 137(1): 129-48.
Rashedin tirno, rabbir, islam, nafiza & happy, kamrunnahar, (2023), Green HRM and ecofriendly behavior of employees: Relevance of proecological climate and environmental knowledge, Heliyon 9, Volume 9, Issue 4.
Ren, S., Tang, G., & Jackson, S. E. (2018). Green human resource management research in emergence: A review and future directions. Asia Pacific Journal of Management, 35(3), 769-803.
Renwick, D. W. S., Redman, T., & Maguire, S. (2013). Green human resource management: A review and research agenda. International Journal of Management Reviews, 15(1), 1–14.
Sarode, A., Patil, J., & Patil, D. T. (2016). A study of green HRM and its evaluation with existing HR practices in industries within Pune region. International Journal of Research in Engineering, IT and Social Sciences, 6(4), 49-67.
Sarkis, J., Gonzalez-Torre, P., Adenso-Diaz, B., (2010). “Stakeholder pressure and the adoption of environmental practices: the mediating effect of training”. Journal of Operations Management 28, 163–176.
Tang, G., Chen, Y., Jiang, Y., Paillé, P., & Jia, J. (2017). Green human resource management practices: scale development and validity. Asia Pacific Journal of Human Resources, 56(1), 31-55.
Vetrakova, milota, durian, jozef, sekova, maria & kascakova, alena. (2016). Employee retention and development in pulp and paper companies, bioresources. 11(4), 9231-9243.
Zibarras, L. D.; Coan, P.; (2015). HRM practices used to promote pro-environmental behavior: a UK survey. The International Journal of Human Resource Management, 26(16), 2121-2142.